panorama szkoły
NST  Nowa Ruda - logo szkoły
Biuletyn Iformacji Publicznej Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Nowej Rudzie

Modernizacja kształcenia zawodowego na Dolnym Śląsku II

PWSZ w Nysie

Advertisement

Noworudzianin

Advertisement

ZPAS Group

Advertisement

Zakończenie roku za:

243 dni 7 godzin 45 minut

Google Ads

Zdrojowisko, poligraficzna, górnicza: Noworudzka Szkoła Techniczna
Strona główna arrow Wydarzenia arrow Nie pytaj co Polska może ci dać, ale co Ty możesz dać Polsce!
Nie pytaj co Polska może ci dać, ale co Ty możesz dać Polsce! Drukuj E-mail
Od parafrazy słów prezydenta USA Johna Kennedy’ego rozpoczął się w Noworudzkiej Szkole Technicznej w Nowej Rudzie uroczysty apel z okazji Święta Niepodległości.
Jak mawiał Cyceron „Historia jest nauczycielem życia” i na taką krótką lekcję historii zostali zabrani uczniowie NST.
   Końcowe lata panowania Augusta III gwałtownie pogłębiły rozkład Rzeczypospolitej. W 1772r. korzystając ze słabości naszego kraju, trzej sąsiedzi: Rosja, Prusy i Austria podpisały porozumienie, na mocy którego dokonano I rozbioru Polski. Państwa zachodnie nie protestowały poświęcając całość Rzeczypospolitej interesom w innej części Europy.
 
Nie pytaj co Polska może ci dać, ale co Ty możesz dać Polsce!  Nie pytaj co Polska może ci dać, ale co Ty możesz dać Polsce!  Nie pytaj co Polska może ci dać, ale co Ty możesz dać Polsce!

    Po tym tragicznym wydarzeniu Polacy podjęli próby usprawnienia organizmu państwowego Rzeczypospolitej. Powołano Komisję Edukacji Narodowej. Zapoczątkowano szereg reform zwieńczonych ustawą rządową z 3 maja 1791r. zwaną Konstytucją 3maja (drugą po Stanach Zjednoczonych ustawą konstytucyjną regulującą organizację władz państwowych, a także prawa i obowiązki obywateli).
   Sytuacja ta nie podobała się Prusom i Rosji. Obca przemoc, wykorzystując najbardziej wsteczne żywioły w Rzeczypospolitej unicestwiła próby naprawy ustroju.
   W 1793r. dokonano drugiego rozbioru, który stanowił dla Polski nie tylko katastrofę polityczną ale i gospodarczą.
Próba ratowania suwerenności wyrażona powstaniem Kościuszkowskim zakończyła się niepowodzeniem. Likwidacja państwa polskiego była po drugim rozbiorze praktycznie przesądzona.
W 1795r. sąsiedzi Polski podpisali III traktat rozbiorowy.
Polska zniknęła z mapy Europy.
   Polacy nigdy nie pogodzili się z utratą niepodległości. „Paść może  i naród wielki, zniszczeć może tylko nikczemny”, mówił patron naszej szkoły Stanisław Staszic. Słowa te przyświecały dalszym pokoleniom.
   Nadzieje na odrodzenie państwa polskiego wiązano z Napoleonem, który prowadził zwycięskie boje z krajami, które uczestniczyły w rozbiorach. Jednak po jego ostatecznej klęsce pod Waterloo nadzieje upadły.
  W 1830r. Polacy podjęli próbę odzyskania niepodległości.  29 listopada wybuchło Powstanie Listopadowe, które po początkowych sukcesach zakończyło się klęską. Tysiące rodaków w obawie przed represjami opuściło kraj w fali Wielkiej Emigracji.
   Kolejny zryw patriotycznych warstw polskiego narodu wyrażony Powstaniem Styczniowym również nie przyniósł sukcesu. Wszystkie te próby, chociaż nieudane, podtrzymywały aspiracje Polaków do niepodległego bytu, przypominały wrogom, że Polacy istnieją i rozbudzały świadomość narodu wśród szerokich mas ludowych.
   Z jednej strony Polacy podejmowali „pracę od podstaw” rozwijając aktywność gospodarczą i kulturalną; z drugiej zaś strony w początkach XX wieku zaczęto tworzyć tajne organizacje o charakterze wojskowym, gdyż niektórzy patrioci uważali, że tylko walka zbrojna przyniesie Polsce upragnioną niepodległość.
   Wybuch I wojny światowej wzbudził w polskich sercach wiele nadziei, gdyż Rosja i Niemcy powstali przeciw sobie. Nastroje wspólne obozu patriotycznego wyraził najlepiej  głośny wiersz Edwarda Słońskiego, ukazujący dramat Polaków walczących po dwóch stronach frontu, dający jednakże wyraz przekonaniu
„Że ta co nie zginęła, wyrośnie z naszej krwi”.
   6 sierpień 1914 roku, pierwsza kompania kadrowa pod dowództwem Józefa Piłsudzkiego przekroczyły granicę zaboru rosyjskiego i dotarła do Kielc ustanawiając prowizoryczne władze polskie. To śmiałe wystąpienie piłsudczyków nie przyniosło jednak zamierzonych rezultatów. Trzeba było nadal czekać.
O losach Polski w 1918r. rozstrzygnęły nowe czynniki:
•    Pogrom wojskowy Niemiec
•    Rozkład polityczny Austro-Węgier
•    Wzrost fali rewolucyjnej w Europie Środkowej
•    Wybuch rewolucji bolszewickiej w Rosji
    Zrzucenie obcego jarzma „wybuch” niepodległości nastąpił najpierw w zaborze austriackim. W ostatnich dniach października 1918r.  Polska Organizacja Wojskowa ( POW ) poparta przez ludność rozbroiła austriackie załogi w Galicji Zachodniej w przyległej części Śląska Cieszyńskiego  i w okupacji austriackiej Królestwa. 31 października objęła władzę w Krakowie Polska Komisja Likwidacyjna złożona z przedstawicieli wszystkich stronnictw od endecji do PPSD  z wyłączeniem konserwatystów.
      W Lublinie pod osłoną oddziałów POW dowodzonych przez Rydza – Śmigłego doszło do utworzenia „Tymczasowego Rządu Ludowego Republiki Polskiej”, który 7 listopada wydał Manifest z obietnicami daleko idących reform społecznych.
   Trzy dni później stanął w Warszawie uwolniony z więzienia w Magdeburgu Józef Piłsudzki. W tej sytuacji Rada Regencyjna uznała w Piłsudzkim osobistość opatrznościową, jedynie zdolną do opanowania sytuacji. 11 listopada odstąpiła mu pełnię władzy . W tymże dniu 11 listopada zaczęło się rozbrojenie Niemców w okupowanej przez nich części Królestwa.
   Dlatego dzień ten symbolicznie został uznany za datę odzyskania przez Polskę niepodległości po 123 latach niewoli. Wśród ogni rewolucji rodziło się „ biedne, trudne państwo ”. Wewnątrz miało rozstrzygnąć problem zasadniczy: czy stanie się państwem ludowym, czy też burżuazyjnym.
Na zewnątrz toczyć miało walkę o wszystkie granice
•     Z Niemcami o Poznańskie i Śląsk
 ( Powstanie Wielkopolskie – jedyne polskie powstanie zakończone pełnym sukcesem, trzy Powstania śląskie)
•    Z Rosją radziecką o kresy wschodnie a w 1920r. o byt państwowy zakończony zwycię-skim Cudem nad Wisłą
•    Z Litwą o Wilno
•    Z Ukraińcami o Lwów
•    Z Czechami o Cieszyn
„Ojczyzna to wielki zbiorowy obowiązek” mówił poeta Cyprian Kamil Norwid, dlatego Pola-cy podjęli w okresie dwudziestolecia międzywojennego ogromny trud odbudowy państwa polskiego
  • Dokonano reformy walutowej (profesor Grabski) powołano niezależny Bank Polski, wprowadzono jednolitą walutę – złoty polski
  • Wybudowano od podstaw największy i najnowocześniejszy nad Bałtykiem port w Gdyni
  • Powstała linia kolejowa Śląsk – Gdynia (magistrala węglowa)
  • Utworzono Centralny Okręg Przemysłowy (ponad 100 zakładów na terenach dotknię-tych największym bezrobociem: huta w Salowej Woli, zakłady lotnicze w Mielcu, za-kłady chemiczne w Dębicy, fabryka samochodów ciężarowych w Lublinie)
  • Wprowadzono jednolity kodeks handlowy, karny i postępowania cywilnego
  • Rozwijano kulturę i oświatę, gdyż rozumiana była ważność posiadania społeczeństwa wykształconego, świadomego swojego pochodzenia i historii
I choć nie brakowało krytyk i rozczarowań, to znacznie silniejsze było przeświadczenie szerokich rzesz narodu, że o tę utraconą niepodległość warto było walczyć, że warto było ją odzyskać
Dzisiaj mamy niepodległość!
Ale, tak jak przed laty, nie jest ona nam dana na zawsze. Wolność ta została dana i zada-na.
„Dana – jako znamię godności osoby i ludzkich wspólnot. Zadana – jako trud” – podkreślał nasz wielki rodak Jan Paweł II